Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011

"Τίποτα δεν θα αλλάξει, αν δεν καταρρεύσουν οι τράπεζες"

Όσο και αν αυτό εκπλήσσει, η άποψη αυτή δεν διατυπώνεται από τον οποιοδήποτε άσχετο. Είναι η άποψη ενός έμπειρου συνταξιούχου σήμερα γερμανού τραπεζίτη.
Η πείρα μου λέει ότι τίποτα δεν θα αλλάξει, αν εντωμεταξύ δεν «σκάσει» στις τράπεζες, τονίζει σε συνέντευξή του στην Handelsblatt, ένας από τους τελευταίους γνήσιους τραπεζίτες, ο Ludwig Poullain, συνταξιούχος σήμερα και πρώην επικεφαλής της γερμανικής περιφερειακής τράπεζας West LB.
Μιλώντας για την κρίση και την αντιμετώπισή της, ο έμπειρος τραπεζίτης λέει ότι παραδέρνουμε στον ωκεανό της κρίσης, αλλά είναι δύσκολο να βρεθεί τώρα άγκυρα. Δεν υπάρχει προηγούμενη εμπειρία και κανένα συρτάρι να ανοίξουμε και να τραβήξουμε το φάκελο με τις λύσεις.

Εκεί που έχουν φθάσει τα πράγματα, τονίζει, το πιο ουσιαστικό θέμα για το οποίο θα πρέπει να συζητάμε τώρα είναι αν πραγματικά χρειαζόμαστε τις τράπεζες.
Κατ΄αρχήν είναι κοινή η διαπίστωση, ότι έχει αλλάξει πλήρως ο ρόλος των τραπεζών στην οικονομία. Από επιχειρήσεις που τροφοδοτούν με χρήμα, τις παραγωγικές επιχειρήσεις, έχουν οι ίδιες μετατραπεί σε επιχειρήσεις παραγωγής.
Θα πρέπει να μάθουμε λέει ο Ludwig Poullain, ότι αυτό που λέμε χρήμα δεν είναι χρήμα. Θα πρέπει να κάνουμε τη διάκριση μεταξύ πραγματικού και αφηρημένου χρήματος.
Και για να το κάνει αυτό πιο κατανοητό, ο Ludwig Poullain, ανέφερε το παρακάτω παράδειγμα: Το οικονομικό έτος 2010 η DEUTSCHE BANK και η MERCEDES
είχαν περίπου τα ίδια μεικτά κέρδη. Και οι δύο πληρώνουν το ίδιο φόρους και μέρισμα. Τι κάνουν και οι δύο με το υπόλοιπο των κερδών; Η MERCEDES επενδύει σε έρευνα και ανάπτυξη και βελτιώνει την παραγωγική της διαδικασία. Η DEUTSCHE BANK, βάζει το χρήμα στην άκρη και αναπαράγει χρήμα.
Η MERCEDES διαθέτει το χρήμα με παραγωγικό πνεύμα για την οικονομία, ενώ το χρήμα της DEUTSCHE BANK, διατίθεται αφηρημένα εκτός πνεύματος παραγωγικότητας για την κοινωνία.
Το χρήμα της DEUTSCHE BANK, γίνεται συγκεκριμένο, όταν η τράπεζα διατρέχει κίνδυνο και χρειάζεται τη βοήθεια της κοινωνίας. Το αφηρημένο χρήμα είναι επικίνδυνο γιατί είναι άπιαστο. Το αφηρημένο χρήμα παραμένει αφηρημένο και αυτό είναι μια επιδημία για την καταπολέμηση της οποίας δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμη καμία πενικιλίνη.
Η αλυσίδα της κρίσης, τονίζει ο Ludwig Poullain, άρχισε ως εξής: Η πρώτη τραπεζική κρίση, η πιο σωστά το αποκορύφωμα της τραπεζικής κρίσης οδήγησε το πλήθος των άχρηστων δανείων που είχαν χορηγήσει. Στη συνέχεια με την παρέμβαση των κρατών, συνήλθαν οι τράπεζες, αλλά παρέσυραν στην κρίση τα κράτη. Οι τράπεζες συνέχισαν να επενδύουν και πάλι σε αξιόγραφα σκουπίδια,- αυτή τη φορά στην αγορά ομολόγων και έτσι σύρθηκαν και πάλι στην κρίση. Έτσι έχουμε επανάληψη του ίδιου προβλήματος.
Παρακολουθούμε μια αθεράπευτη διαπλοκή τραπεζών και κρατών. Το πλήθος του χρήματος που θέτουν σε κυκλοφορία οι κεντρικές τράπεζες, πρέπει να χρησιμοποιηθεί. Γι΄ αυτό οι τράπεζες δημιουργούν σύνθετα χρηματοπιστωτικά προϊόντα. Και αυτό που κάνουν οι κεντρικές τράπεζες και θέλουν να την αποκαλούν νομισματική πολιτική, είναι για σάτυρα.
Και ο έμπειρος τραπεζίτης λέει, ότι σε αυτή τη φάση την πολιτική έπρεπε να καθορίζουν οι τράπεζες. Αντί γι΄αυτό όμως είμαστε μάρτυρες ενός συναρπαστικού θεάματος: Όλοι οι συμμετέχοντες βλέπουν το αδιέξοδο, αλλά επειδή δεν πρέπει να γίνει αυτό που δεν επιτρέπεται να γίνει, δεν κάνει κανένας τίποτα.
Οι πολιτικοί καμώνονται ότι μπορούν να ρυθμίσουν τις αγορές. Αλλά όσο ρυθμίζει η πολιτική τόσο δημιουργεί και νέα παράθυρα για τις αγορές να μπορούν να δρουν ανενόχλητες. Βήματα σε εθνικό επίπεδο δεν αρκούν. Το εθνικό κράτος μόνο του είναι μικρό, για να ελέγξει αυτό τον παράγοντα της οικονομίας.
Και ο Ludwig Poullain χρησιμοποιεί ως παράδειγμα και πάλι την DEUTSCHE BANK που δραστηριοποιείται διεθνώς. Αν λέει η γερμανική κυβέρνηση απαγορεύσει κάτι, θα το κάνει εκεί όπου επιτρέπεται. Και αυτό συμβαίνει γιατί το χρήμα είναι αφηρημένο.
Είναι μοιραίο, να παρουσιάζουν οι πολιτικοί ως αξιόπιστο, ότι μπορούν να ρυθμίσουν τις αγορές και γίνεται ακόμη πιο μοιραίο, όταν το πιστεύουν
Κλείνοντας την συνέντευξή του Ludwig Poullain, εξαπέλυσε τα φαρμακερά του βέλη κατά του δίδυμου Angela Merkel και Wolfgang Schäuble: Ανησυχώ όταν βλέπω αυτές τις δύο κεντρικές φιγούρες να ορίζουν τις τύχες της Γερμανίας. Αυτή η κυρία είναι μοιραία για τη χώρα μας αυτή την περίοδο.
Και ο εμπειρος τραπεζίτης συνεχίζει. Αυτή η γυναίκα έμαθε να ελίσσεται στην DDR, επικαλείται μάλιστα τον Ludwig Erhard και την ελεύθερη οικονομία, αλλά δεν είναι τόσο απλό. Με την ελεύθερη οικονομία πρέπει κανείς να έχει ανατραφεί. Δεν μαθαίνετε έτσι., καταλήγει ο Ludwig Poullain.

kentri.gr

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου