Κυριακή, 6 Μαΐου 2012

Μη φοβάσαι την κατάθλιψη

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Πήγε κάποτε ένας γέρος στο γιατρό για να του γράψει φάρμακα για την πίεση:
- Πόσων ετών είσθε; τον ρώτησε ο γιατρός.
- Εβδομήντα, είπε ο γέρος.
- Θα σας γράψω και κάποιο ηρεμιστικό. Στην ηλικία σας είναι συνηθισμένη κάποια ψιλο-κατάθλιψη, είπε ο γιατρός.

Φεύγοντας απ΄ το ιατρείο ο γέρος μιλούσε με τον εαυτό του: Στην ηλικία μου είναι συνηθισμένη κάποια ψιλο-κατάθλιψη. Πώς να μην είναι, αν νιώθω ότι δεν με χρειάζεται κανείς, αν δεν προσφέρω τίποτε;

Η κατάθλιψη είναι σαν την χρεωκοπία. Στη ζωή συναντάς πολλές θλίψεις, αλλά δεν είναι οι θλίψεις κατάθλιψη. Όπως δεν είναι χρεωκοπία μόνο το γεγονός ότι έχεις πολλά χρέη. Η κατάθλιψη είναι γενική θλίψη, όπως η χρεωκοπία είναι η γενική αδυναμία πληρωμής. Ξυπνάς κάποιο πρωί και λυπάσαι γιατί ζεις. Τόσο ανιαρή γίνεται η ζωή.

Αποκαλύφθηκαν οι κομματικοί και οι φιλάργυροι bloggers.

Όπως πολύ ορθά παρατήρησε φίλος αναγνώστης, αυτές οι εκλογές, εκτός των άλλων, έκαναν και ένα άλλο μεγάλο καλό για τους ανθρώπους του διαδικτύου. Ανάγκασαν πολλούς bloggers που παρίσταναν μέχρι τώρα, τους πολιτικά αντικειμενικούς και τους οικονομικά αφιλοκερδείς, να ρίξουν τη μάσκα που τους κάλυπτε και να αποκαλύψουν τον πραγματικό εαυτό τους και τον πραγματικό ρόλο που παίζουν μέσα στο χώρο του διαδικτύου, παρασύροντας άδολους αναγνώστες που πιστεύουν ότι βρίσκουν αντικειμενική πληροφόρηση.

Εκλογές και πάλι


Εκλογές και πάλι.
"Η σημαντικότερη στιγμή της δημοκρατίας"
Τέτοια βαρύγδουπα, θα ακούσατε πολλά. Λόγια, που όσο πλούτο και λυρισμό έχουν, τόσο η εφαρμογή τους αποδεικνύεται φτωχή και πεζή.
Δυστυχώς.
Η ψήφος δεν είναι δώρο Θεού, ούτε κατάκτηση του ανθρώπου. Είναι τα καθρεφτάκια και οι χάντρες των αρχόντων του κόσμου τούτου, για να μας κρατούν κοιμισμένους και υποταγμένους.
Αν επαναφέρουμε στο νου μας τα τελευταία σχεδόν 40 χρόνια η πιο σημαντική καμπή ήταν το 81 με την αλλαγή.
Κι όταν λέω καμπή, εννοώ από πλευράς μετακίνησης ψηφοφόρων και προσκόλλησης σ΄ ένα μύθο.