Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Δείτε πως και ποιοι έφτιαξαν διαχρονικά την προστασία των υπουργών.

Ο καθηγητής κ. Κοντογιώργης έχει πει: «Η πολιτική τάξη έχει δημιουργήσει τόσα αναχώματα για την απαλλαγή της από οποιαδήποτε ευθύνη έναντι της κοινωνίας που κυριολεκτικά εάν τη σχετική αρμοδιότητα την ανέθετε κανείς σε έναν μεγάλο κακοποιό δεν θα μπορούσε αυτός να δημιουργήσει τόσα αναχώματα όσα δημιούργησε η πολιτική τάξη για να προστατέψει τον εαυτό της. Έναντι τίνος; Ποιος είναι ο εχθρός; Η κοινωνία!».

Αξίζει να διαθέσει κάποιος λίγο χρόνο και να ρίξει μια ματιά στην πιο κάτω διαχρονική εξέλιξη της συνταγματικής προστασίας των μελών των κυβερνήσεων. Άλλωστε αυτό αφορά και την προστασία των συμφερόντων όλων μας ως πολιτών, τα οποία συμφέροντά μας πλήττονται από τις κυβερνήσεις, ιδίως τα δυόμιση τελευταία χρόνια. Παρατίθεται λοιπόν η διαχρονική εξέλιξη του σχετικού άρθρου που προστατεύει τα μέλη της κυβέρνησης σε όλα τα Συντάγματα, από το Σύνταγμα του 1952 μέχρι σήμερα. Σας πληροφορούμε όμως ότι θα πρέπει να έχετε πολύ γερό στομάχι για να αντέξετε όλη αυτή την κατρακύλα της κατ΄ ευφημισμόν «δημοκρατίας» στη χώρα μας και της πλήρους ατιμωρησίας των μελών της άρχουσας πολιτικής ελίτ.

Άντε, μην κλαίτε, θα την πάρετε την επιμήκυνση


Εγώ δεν νομίζω ότι μας συμφέρει η επιμήκυνση. Μόνο ένα μας συμφέρει: Να κόψουμε τις ζημιές και να προστατέψουμε εαυτούς. Η επιμήκυνση είναι περισσότερο σχοινί. Περισσότερος χρόνος για την εκκαθάριση εν λειτουργία, θα το μάθουμε σε 150-200 χρόνια... Αλλά, μην κοροϊδευόμαστε, 1-2 εβδομάδες πριν τις τελευταίες εκλογές είχε ξαναγραφτεί (έξω) ότι θα μας δώσουν την επιμήκυνση (αν είμαστε καλά παιδιά).

Ο Σταυρός ως μέσον αγιασμού και μεταμόρφωσης του κόσμου

Διά του σταυρού ο Χριστός αγίασε το σώμα του —κρίκο σύνδεσης με τον κόσμο. Απέκρουσε τους πειρασμούς που του έστελνε ο κόσμος, να γευθεί δηλαδή τις ηδονές, ικανοποιώντας υπέρμετρα τις ανάγκες του ή αποφεύγοντας τον πόνο και το θάνατο. Αν, κατά τον ίδιο τρόπο, απωθήσουμε τους πειρασμούς της αμαρτίας και υπομείνουμε καρτερικά τις οδύνες του θανάτου, η αγιότητα μπορεί να απλωθεί από το σώμα Του σε όλα τα σώματα και σε όλο τον κόσμο.

Η ορθόδοξη Εκκλησία δεν λέει πως διά του σταυρού ο Χριστός εξήλθε της δημιουργίας, αλλά πως την αποκατέστησε σε παράδεισο- παράδεισο αρετής γι’ αυτούς που, από αγάπη σ’ Εκείνον, αποδέχονται το σταυρό Του. Συνεπώς ο σταυρός είναι η δύναμη του Χριστού, που, αν την προσλάβουμε, μπορεί να οδηγήσει τον κόσμο στον παράδεισο. Γι’ αυτό το σκοπό ο Χριστός μένει μαζί μας έως της συντέλειας των αιώνων. Χωρίς αμφιβολία, ο πλήρης παράδεισος θα πραγματωθεί μόνο μετά την παγκόσμια ανάσταση.