Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

"Παγκόσμια Κυβέρνηση " (τι άλλο...) το θέμα του συνέδριου των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Αθήνα.

Το τριήμερο 27-29 Ιουνίου γίνεται διεθνές συνέδριο των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Αθήνα με θέμα:

"ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
- Γιατί την χρειαζόμαστε, είναι εφικτή, ποιος έχει τα προσόντα για να κυβερνήσει;"

Χωρισμένοι σε μικρές ομάδες (ξεχωρίζουν από την ιδιαίτερη ενδυματολογική επιλογή τους) οργώνουν την Αθήνα και τα προάστεια για να προπαγανδίσουν την "συνέλευσή" τους βοηθούμενοι και από ξένους "ιεραποστόλους".

Η "μικρή" ΔΕΗ και το "μεγάλο" πλιάτσικο ...

Συνεχίζουμε και σήμερα με τη μάχη της ΔΕΗ, που η αποτυχημένη κυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου έχει βαλθεί να διαλύσει. Σπάζοντας τη ΔΕΗ σε "μικρή" και "μεγάλη", που κι αυτή δεν είναι πια "μεγάλη", αφού τη μικραίνουν συνειδητά, το τελευταίο που τους ενδιαφέρει είναι το όφελος του Έλληνα καταναλωτή, το όφελος της Ελληνικής οικονομίας, το όφελος της Ελληνικής βιομηχανίας.

Δεν πρέπει να ξεχνούμε ποτέ ότι η ηλεκτρική ενέργεια έχει τη μοναδική ιδιαιτερότητα ότι δεν αποθηκεύεται και όση ενέργεια χρειαστείς, πρέπει να την παράγεις εκείνη τη στιγμή, απ' τις όποιες πηγές υπάρχουν διαθέσιμες. Δεν μπορείς να έχεις μεγάλο αριθμό εργοστασίων, για να ικανοποιείς τις ιδεοληψίες περί "ανταγωνισμού", καθόσον τα εργοστάσια θα παράγουν όση ενέργεια χρειάζεται και τα υπόλοιπα θα κάθονται, μετατρεπόμενα σε ανενεργές επενδύσεις, μη εξυπηρετούμενα κεφάλαια, "stranded assets". Οι ανενεργές επενδύσεις είναι εξαιρετικά βλαπτικές για το σύνολο της οικονομίας, καθώς δεσμεύουν πολύτιμους πόρους. Σε μια χρεοκοπημένη χώρα η ζημιά γίνεται πολύ μεγαλύτερη. Και με την ιδιαιτερότητα που έχει το σάπιο ελληνικό πολιτικό σύστημα, τα μη εξυπηρετούμενα κεφάλαια πιέζουν τους πολιτικούς κι εξασφαλίζουν χαριστικές ρυθμίσεις, όπως το να εξασφαλίζουν απόσβεση σε 8 χρόνια χωρίς καν να δουλεύει η μονάδα ή να βαφτίζεται μια μονάδα φυσικού αερίου σε ΑΠΕ.

Το ποδόσφαιρο κατέβασε τον κόσμο στο δρόμο!!!

Η Πρόκριση της «Εθνικής Ποδοσφαίρου» στους «16» κατέβασε τον κόσμο στο δρόμο: Ορμητικός χείμαρρος ενθουσιασμού και πανηγυρισμών…
Μια πρώτη επιδερμική ανάγνωση αυτού του γεγονότος σε γεμίζει θλίψη, απογοήτευση, μαύρη απαισιοδοξία: Ο ελληνικός λαός δολοφονείται, καθημερινά και επί χρόνια, ανηλεώς και κτηνωδώς, αλλά συνεχίζει να παραμένει απαθής, αποδεχόμενος μαζοχιστικά τη δολοφονία του, ενώ η νίκη της Εθνικής στο ποδόσφαιρο τον κατέβασε στο δρόμο…

Μια τέτοια θεώρηση είναι εντελώς επιφανειακή, συνακόλουθα και λανθασμένη.