Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Να γίνουν οι Γεωγραφίες, οι Ιστορίες και οι Γραμματικές, κηρύγματα λευτεριάς

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος - Κιλκίς

«Είμασταν σχολιαρούδια και ο τόπος μας ακόμα σκλαβωμένος στην Τουρκία. Και Σχολάρχης μας, ο αξέχαστος εκείνος Σπύρος Αναγνώστου. Από τους δασκάλους του υποδουλωμένου Γένους, που συντηρούσαν μέσα στην καρδιά των παιδιών την ιερή φωτιά της Μεγάλης Ιδέας, και ένιωθαν τούτη την αποστολή σαν την πιο σπουδαία της καριέρας των της παιδαγωγικής. Αφορμές για την εθνική διαπαιδαγώγηση του ‘διναν όλα τα μαθήματα που μας δίδασκε. Μας έκαμε Γεωγραφία του νησιού μας, και σιγά-σιγά το χέρι του περνούσε το Αιγαίο, όπου τα νησιά μας ήταν κίτρινα όπως όλη η Τουρκία και η κοντινή μας Μικρασία, και έφτανε στην Ελλάδα, την ελεύτερη την Ελλάδα. Αυτή ήταν τριανταφυλλιά. Ένα μικρό τριανταφυλλί σημάδι πάνω στο μεγάλο χάρτη της Ευρώπης. Εκεί σταματούσε το δάχτυλο του Αναγνώστου, κίτρινο από το αδιάκοπο κάπνισμα. Σταματούσε δισταχτικό και έκαμε αργά-αργά τον περίπατό του γύρω στα σύνορα του ελεύθερου κράτους. Τα σύνορα ήταν κοντινά, ο περίπατος σύντομος.

Τασία Χριστοδουλοπούλου: Εμπορεύεται και το φύλο της

«Aχ! Εσείς, δυστυχισμένες μικρομπακαλίστικες ψυχές, έτοιμες, να πουλήσετε “τοις μετρητοίς” λίγον “ηρωϊσμό”, έστω και για τρεις σκουριασμένες χαλκοδεκάρες, φτάνει να μετρηθεί το “όφελος” πάνω στο τραπέζι της συναλλαγής…».

Αυτά τα θυμωμένα λόγια της Ρόζας Λούξερμπουργκ βούιξαν στα αυτιά μας διαβάζοντας την αυτάρεσκη αυθάδεια της Τασίας Χριστοδουλοπούλου:

«Δεν είμαι στην κυβέρνηση γιατί είμαι γυναίκα, αριστερή και ο κρυπτορατσισμός που υπάρχει έδωσε την ευκαιρία να συγκεντρώσω όλα τα πυρά»!!!