Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Πάρτε κύριε λουλούδια...

Z
Το συγκλονιστικό αριστούργημα "Άξιον Εστί",
..που μυρίζει θάλασσα κι αρμύρα, και ρείκι και θυμάρι και αγριόμεντα,
..και που μελοποιημένο με την αθάνατη μουσική του Μίκη,
..σε κάνει ν' ακούς το πέταγμα του γλάρου, τον φλοίσβο του ρυακιού με τις καλαμιές, το σούρσιμο της σαύρας στα ξερόχορτα δίπλα στην ξερολιθιά, το θρόϊσμα των φύλλων της ελιάς και της πορτοκαλιάς, το άγριο συνάντημα του κεραυνού με τις απάτητες βραχένιες βουνοκορφές,

..δεν μπορείς να το καταλάβεις με το μυαλό, δεν το κατανοείς με τον νού,
..παρά με τό σφίξιμο που νοιώθεις στην καρδιά όταν το διαβάζεις ή το ακούς,
..με τον κόμπο που σου φέρνει στον λαιμό η "νοσταλγία" της ελληνικότητας που το πλημμυρίζει.

Το περιβόλι της βρύσης

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Το περιβόλι του μπαρμπα-Γιώργου βρισκόταν ακριβώς κατω από τη βρύση του χωριού και το τρεχούμενο νερό περνούσε αναγκαστικά λόγω της κλίσης του εδάφους μέσα από το περιβόλι του. Ο μπαρμπα-Γιώργος και μερικοί άλλοι περιβολάρηδες ήταν οι τυχεροί του χωριού, γιατί ευνοούνταν οι κήποι τους από τη θέση τους κάτω από τη βρύση. Οι άλλοι ένιωθαν το άδικο αλλά δεν ήξεραν τί να κάνουν. Αυτό που τους πείραζε περισσότερο ήταν η μιζέρια των ευνοημένων περιβολάρηδων, ιδίως του μπαρμπα-Γιώργου που δεν έδινε σε κανέναν ούτε μια ντομάτα ή ένα αγγουράκι.

Μια μέρα συναντήθηκαν όλοι οι αδικημένοι κηπουροί και κατέστρωσαν το παρακάτω σχέδιο για να δώσουν ένα μάθημα στο μπαρμπα-Γιώργο. Διέδωσαν ότι τάχα κοντά στο περιβόλι του ακουγόταν τη νύχτα οργισμένες φωνές από τις "καλότυχες", όπως έλεγαν τις "νεράϊδες", που κατ' ευφημισμόν ο λαός τις λέει "καλομοίρες", γιατί τις φοβάται.